KADİM DOSTLARA -Hatırlayın- Her şey Yol'unda

KADİM DOSTLARA -Hatırlayın-

Aydınlanma Yol’unda yürüyen Dostların; galaktik momentte uzun süreden beri daha da derin manalarına yol alarak ilerlediğimiz düzlemlerin ışık yoğunluğundan dolayı sarsılmaları, yalnızlaşmaları, bitmeyen çaresizlik hisleri ile mücadeleleri, içinde dolanıp durduğu ve ne yapacağını bilemediği kaybolmuşluğu, devam eder görünen yoksulluğu ve yoksunluğu; neredeyse “bıçak kemiğe dayandı” gidecek neresi ve yapacak ne kaldı “sanrı uçurumlarına” düşmelerine neden olmakta.

Dostlar için “düşmek”- “umudunu yitirmek” - “yönünü şaşırmak”; “kendinin” doğasına güven kaybından ve İlahi Kaynağa duyulan hayal kırıklığından başka bir şey değildir. Aslında Tek’likten bakıldığında hepsi sanrıdan başka bir şey Ol’mayan ama çokluk Alemlerinden bakıldığında varlık için “Kendinin Kurtuluşu” olabilecek çok önemli bir parçanızın sizin fiziksel aleme çıkan kimliğinizle birlikte ölmesidir. Ve bu ölüm düşleyebileceğiniz ölümlerden en gerçek Ol’Anıdır.

Geçmişten fırtına gibi eserek, gelecekten kartal gibi süzülerek “Şimdi Burada” zamanına demirleyen dostlar çeşitli dünyasal nedenlerle İlahi doğalarına güvenlerini yitirdiklerinde; “Kaybolurlar”.
Kaybolmak; ışık Ol’An “kendini” kaybetmektir. Bağlantıyı yitirmektir.

İnsanlar ışıkta kaybolamazlar. Işıkta her yer ayan beyandır.
İnsanlar ancak ve ancak karanlıkta veya alacakaranlık kuşaklarında kaybolabilir.
Hatırlayın Einstein küçük hikayesinde ne demişti? Karanlık; Işığın yokluğu değil miydi?
Nedeniniz dünyasal veya ahret ile ilgili; ne Ol’ursa Ol’sun; Işığın yokluğu; ilahi doğanıza imanı ve güveni kaybetmeye başladığınızın göstergesidir.

Hele ki şimdi bu zamanda çok daha fazla ışık yoğun ortamlara girdiğimiz ve daha da giderek yoğunlaşacak düzlemlere yol aldığımız momentlerde Ruhumuzun Duruşu’nda asalet içinde eylemde ve kalbimizin ışığında; aşk ve sevgiyle yaşama sarılmak ve yaşamı düşlediğimiz gibi gerçek kılmak var iken; etrafımızda yıkılan-çürüyen eski enerji kalıntılarının arasında ürkmüş küçük bir çocuk gibi kayboluyoruz. O’nun tarafından İnsan için biçilmiş “İlahi Kaftanı” kuşanmaya ilerlerken, eski enerjiler darmadağın etrafımızda yıkılacak. Her dağılmada yıkıntıların altında kalırsak nasıl ilerleyeceğiz bu toz duman arasında?
Evet yorulduk.
Etrafımızda olanları görmekten duymaktan ve deneyimlemekten yorulduk.
Bizi buradan kurtarıcıların, yada bizleri neyin kurtarmasını düşlüyorsak gelip çıkarmasını istiyoruz. Umutsuzca, ölümüne bir bekleyişe girdik.
Bu bekleyişin ismi Atalettir, Kadim Dostlarım.
Hatırlayın; Alemlerde ve Evrenlerde, Ataleti ve getirdiği karanlığı kırmak için evrim yapılmakta idi.
Yuvadan ayrılmıştık. Buralara gelmek için.
Çılgın bir özlemle “Yuvamızı” arıyoruz. Nihayet doyasıya sevileceğimiz, esirgeneceğimiz gözetileceğimiz ve huzur içinde Ol’acağımız.
Fakat bizlerin bildiği fiziksel anlamda veya öte Alem anlamında bize ayrılmış belli bir yuva yok aslında.

Bunu da biliyoruz.

Hatırlayın; “Gönlümüzde” yaşadığımız zaman her yer YUVAMIZ’dı.
Yuva; “Gönlümüzdü”.
Ve Şimdi Burada; yine her zamanki gibi Yuva Gönlümüzdür. Ve her şey Yol’undadır. Tıpkı her zamanki gibi.

Çünkü “O” ve yarattığı Sistem muhteşem.
Sonsuz Sınırsız Alemlerde nereye gidersek gidelim Bir’likte götüreceğimiz “Bir” Yuvamız var.
Her seferde “kendimizi” yeniden yaratmak “Ne Güzel”. Her şey ne kadar kolay ve “Kusursuz”.

“Kusursuzluk ve Muhteşemlik”; “İllüzyondan” dolayı şu An’da bizi ilgilendirmiyor olabilir, ama illüzyon Yol’u başa sardığımızın anlamına gelir. Yol’u başa sardığımızda, şimdiye kadar; yolda yürüyüşümüzden dolayı indirdiğimiz ışıktan ve “Kendimizde” açığa çıkardığımız bilginin sorumluluğundan azad edilemeyiz. Sorumluluk; “bilişine Ana be An erdiğiniz kendinizin” bilgisinde yaşama şeklidir. Halidir.
Bilmiyormuş gibi Ol’amayız. Yüksek boyutlara yaşamlarımızı kapayamayız. Yoklarmış gibi rutin yaşayamayız. Çünkü çok şey biliyoruz.
Şimdi bildiğimizin gereğini “eyleme” zamanımız.

Hatırlayın; ya korkuyla yaşarsınız, ya da sevgiyle yaşarsınız.
Korkuyla yaşadığınızda; gitmekte Ol’Ana ve eski çürümüş ağlara tutunmaktasınız. Eskiye tutunursanız (eski düşüncelere söylemlere eylemlere ve meyl ederseniz) tabiî ki düşersiniz.

Sevgiyle yaşadığınızda; gelmekte Ol’Anda yerinizi almaktasınız. Dünyada yaşanan ve özel yaşamlarınızda esen fırtınalara rağmen Ruhunuzun asaletinde durabilir, nedeninizi Aşk yapabilir ve Aşka hizalanabilirseniz yaşamınız hafifler ve kolaylaşır.

Hatırlayın; Fiziksel ve şimdi birleşen Öte Alemlerdeki; düşünsel sözel eylemsel hareket geçme nedeniniz; yalnızca “Sevgi” Ol’duğunda “Kendinizin” Efendisi ve Yol’da yürüyen kardeşlerinizin ve O’nun Dostu Ol’abilirsiniz.
Nedeniniz sevgi Ol’duğunda eylemin ismi Hizmettir. Bütün Alemlerde sevgi niyetinden çıkan eylemlere ve görünüşe Hizmet denir.

Hizmet etmek için; hizmet eyleminde Ol’mak korkunun, hesap ve kitap işlerini, kurtarma kurtarılma operasyonlarının ve önümüzdeki birkaç senede daha da çok göreceğimiz gibi günü kurtarma ve kendini iyi hissetmenin eşlik ettiği minik frekans artışlarının peşinde koşanların talibi olacağı ROLLERDİR. Ve eski sistemdir.

Bizler; şimdi burada sevgiyle “Var” olmak için varız.
Yaşamak için varız.

Bu nedenle Güzel Varlığınızın hatırına sevgiyle hatırlatıyorum.
Kurtarma ve kurtarılmayı bırakınız. Kurtarma ve kurtarılma güç ile ilgilidir. Kurtarmak ve kurtarılmayı istemek; derin Mana’da güç talep etmektir. Sizin de bildiğiniz gibi Allah her şeyin sahibi ve nedenidir.
Sahibi var ve nedeni iken, neden neyi kurtarabiliriz.
Veya hepsi basitçe Biz iken “neden” kurtulabiliriz.
Bir yerden sonra yanlışı da görebilmek gerek.
Sadece ve sadece; Allah’tan “Kendinizi” dileyiniz.
“Kendinizle” Bir’likte her şey gelecek.
Çünkü “Kendisi” her şeydir. Ve her şey O’dur.

Sadece güce sahip olmak istediğinizde (-) Alemlere Özgür İrade Yasası gereği hak doğar. Gelmek ve kendi deneyimini yaratmak için.

Güç istediğinizde “kendiniz” orada olamazsınız. Gücün sahibi de (-) de orada olur. Sizin vasıtanızla gücünü; sizin ve diğerlerinin üzerinde kullanmak için.
(güce hayran olmak ve istemek gücü çağırmaktır. Mesela tapmak ve tapınılmak gibi. Eski enerji bağımlılığıdır.) Güç orada olur ama “Siz” orada olamazsınız.
Sorumluluk Yasası gereği “Kendiniz” olma sorumluluğunu almadığınız için sorumluluğunuz sizin frekansınıza ve niyetlerinize göre etkileştiğiniz enerjiler tarafından alınır. Ve realitenizi bu güç alanları ile birlikte yaratırsınız. Artık etkileşime girdiğiniz güçler kuralları belirler, siz de basit bir oyuncu olarak oyunu oynarsınız. Bu tarz oyunda da birliktelikten bahsedilir veya birliktelik diye anılır ama bu birlik karanlığa götüren ve esir eden bir birliktir. “Kendisi” Yok Ol’ur.

Hatırlayın; (-) Alemin yükselme metodu obsesyondur. Kısaca etki altında bırakma ve özgür iradeye müdahaledir. Obsesyon ile genişler; kontrol altına alarak yükselir ve korku ile büyürler. Alan ve hacim veya boyut genişletirler. Hakim olurlar. Hakim oldukları alanda; savaş, zulum, yoksulluk, sefalet, açlık, ölüm, hastalık vardır. (-) Alemin karanlığıdır. Işığın Ol’madığı alemlerdir. (-) Bilgileri anlaşılamazdır. Bilgiler ikna ediciliğini karmaşık sunumundan ve gücünü yaydığı korkunun baskısından alır. Bilgileri alabileceğinden fazla vererek ve tam ve bütün bilgiyi eksik vererek sistemin ışığını kırarlar. Maksatları can enerjisini kontrol altında tutarak büyümek ve Özgür İrade yasası gereği kendisi ile birlikte (-) ve bilerek veya bilmeyerek talep oluşturanların deneyim sahasını yaratarak negatif kutbu tutmaktır.

(+) Alemin Yüceleri taşın altına sizinle birlikte el koyup ( benzetmek gerekirse) dünyada veya Alemlerde birlikte yürürler. Özgürleştirerek yükselmeye ve yansıyarak hatırlatmaya hizmet ederler.
Güneş gibidirler.
Nasıl ki güneşin görünüşe çıkardığı cümle aleme bakarken ışığı fark etmezseniz Onları da fark edemezsiniz. Ama bir şekilde onların Ol’duğu her yer aydınlıktır ve alenen ışıktır. Ve açıklıktır. Endişeye ve ikiliğe fırsat bırakmayacak kadar Nettirler. Ne ise O’dur.

(+)Alemlerin Bir’liğinin NEDENİ sevgidir. Sizi “Kendinizin” Hakikatine çıkarır. Ve (+) Alem; aslına rucu ettiği için Hakikat Ol’ur. Hakikat Ol’arak anılır.
Çünkü Alemlerin nedeni sevgidir.
Ve sevgi basitçe güneş gibi ışıyandır, O’dur.
Aslında “Hepsi” O’dur. Aslında hiçbirisi de değildir. Anlatılmaz Ol’Andır.
Maksat sizin ne Ol’mak istediğinizdir. Farkındalığınızdır.
O; ayrı ayrı sever kendini her yarattığının kendisi Ol’duğunu bilerek.
Hepsi sevgilidir ezelden ebede O’na, hazinelerinde ve Ol’uşlarında.
Hazinelerinin ve Ol’uşlarının hepsi O’nun; Kendini kendinde yitirişinde ve tekrar hatırlayışının bilgisinde saklıdır.

Hatırlayın; yeter ki ne seçildiğinin ve nereye gidildiğinin ve ne yaratıldığının farkına varılsın. Hepsi de pekaladır.

Kadim Dost; eonlarca süren uzun yürüyüşünde sonra “Kendisi” Ol’muş ise; hala dünyadadır ama bir dünyalı gibi DEĞİLDİR.

Dünyalı gibi Ol’mamak üçüncü boyut realitesinde olmamaktır. Mücadeleyi, kurban bilincini, kader kavramlarını-sorgulamasını, negatif besinleri (her türlü fiziksel zihinsel duygusal ve ruhsal besinleri), yargılamayı, dedikoduyu ve arayışı ve kavramlarını; bırakmış Ol’mak anlamına gelir.

Bırakmak; ancak ve ancak “KAVRAYIŞ” ile mümkündür.

Kavrayış; mana okyanusunda; derinleşme- genişleme- içselleşmek ve ne kavranıyorsa; kavranan bilgiyi kapsamak anlamına gelir.
Kapsamak sahip Ol’mak demek değildir. Kapsamak ruhen bilmektir. Biliştir. Ruhen bilmek; kapsadığı “şeylerin” doğasına nufuz edebilme etki edebilme ve Neden Ol’ma gücüne ermektir.

Bir şey ya kavranmıştır, yada kavranmamıştır. Biraz kavramak veya çok kavramak diye bir hal söz konusu değildir. Kavrayış eylemi de içine aldığından idrakten farklıdır.
İdrak etmiş Ol’abilirsiniz bazı şeyleri ama idrak ettiğiniz bilginin kavrayışında değilseniz; dünyanız toz duman Ol’duğunda illüzyona düşebilirsiniz.

Sevgiyle yazıyorum Kadim Dost; Bir’likte sevgiyle ışığa yürüyense Işığın Eylemindedir. Eylemleri sevgidendir. Işıyandır. Sessizce “Kendine” Yürüyendir. Aşkınlığı “Kendinedir”.
Ve bu yürüyüş yeterlidir. Evren sonsuzdur. Potansiyeller ve imkanlar sınırsızdır.
Hayatınızda ve dünyanızda neler olursa Ol’sun siz “Kendinize” yürümeye devam ediniz.
Kendinize yürümeniz her An’da Sevgiye ve Aşka hizalanarak yürümenizdir.

Hatırlayın “Kendinize” yürümeye devam ettiğiniz sürece asla kaybolamazsınız.

Bu nedenle; Dostların yüreğinde ve varlığında sevgiyi ve yaşamı var edelim ki kaybolmayalım. Dostlarımız Biz’i aydınlatan Işığımız Ol’sun.

Yaşamınıza; NEŞEnin, SEVGİnin AŞKın, BAHAR SEVİNCİ ile dolmasını ve TAŞMASINI diliyorum.
Geceniz AYDINLIK, Gönlünüz AŞK, Hatırlayışınız SİZ Ol'sun.

Nilgün Nart
02.03.2009 İstanbul/Türkiye

SEN, İN’S’AN OL’AN KADİM DOST

SEN, İN’S’AN OL’AN KADİM DOST

“Yol”undan dönen ve ataletin pençesinde kıvranan “Kadim Dostlara” sevgiyle atfedilmiştir.

“Sen” aydınlanmış olarak dünyaya gelen Yaradan’ın kendi suretinde yarattığı ve tüm kainatları Tek hücrene yerleştirdiği cümle sırları sana, senin Ruhuna fısıldadığı, Alemlerin uyansın diye gözünün içine baktığı, O’nun kendisini içine sakladığı en değerli hazinesi, “sensin” İNSAN-Kadim Dost.
Hatırla kendini; Kim ve Ne Ol’duğunu ve Şimdi Burada niçin bulunduğunu.
Gör artık dünyayı ve sana Olmakta OL’ANı olduğu gibi
Milyonlarca yıldır oynanan oyunları,
Ruhuna örtülen örtüleri,
Yüzüne taktığın maskeleri,
Kendi yarattığın cehennemleri

Uyan, uyan ki çekip gitsin artık karanlıklar

Bütün Alemin parmağı insanı, “seni” gösterirken, “sen” “sen” her şey sende derken ……
İnsanoğlunun; nasıl kurtulurum, kapağı nereye atsam da zarar görmesem, nasıl aydınlansam, kimlerin, hangi yücelerin, sistemlerin, kitapların himayesine girsem, nereye kayıt olsam, hangi kula el pençe divan olsam da sığınsam, hangi enerjiye uyulmansam, hangi dünya ve ahret “nimetine” tutunsam da başıma bir dert gelmeden cehennemlerde sonsuz zamanlar boyunca yanmaktan kurtulsam diye dolanıp durması traji komodiden, absürtlükten, karanlığa hizmet edenlere yalakalıktan, sefillikten, cehaletten başka bir şey değildir.

İnsanoğlunun kuantum sıçramasının son momentinde yaşadığı hayal kırıklığı ve bu ilahi hayal kırıklığından etrafına saçılan öfke kıskançlık zalimlik yalnızlık çaresizlik karanlık akıl almaz boyutlardadır. İlahi hayal kırıklığı ve küskünlük içinde olanlardan ortaya çıkan acı ve keder, normal uyuyan insana göre dünyanın etrafına bin misli sarılmakta ve karanlığa hizmet etmektedir.

Yollara düştük kendimizi bulmak için; binlerce kitap okuduk, güya akaşik kayıtları temizledik, arındık, ilahi alemden çeşit türlü enerjiler indirdik, sağa sola şifa yolladık, yalvardık yakardık. Ne oldu sonunda “Spritüel Balon” patladı.
Sanırım bütün bu çalışmaları bırakıp, içimize yürüdüğümüz yolun bir yerinden sonra “Yolun” kendisi OL’mayı unuttuk.
İçimize yürüdüğümüz “Yol” dönüşü OL’mayan bir yoldur gelinen momentte.

Geriye dönmek çürümektir. Ölmektir. Tutsaklıktır.

Tutsaklıktan gerçek anlamda kurtulmak istiyorsanız; arkanıza hiç bakmadan sadece ilerleyiniz. Bütün bıraktığınız gemileri, tutunduğunuz zihnin dallarını ve gerekçelerini ayırt etme kılıcınızla kesiniz.
Yolunuzun kendisi ve Eylemin kendisi OL’unuz.
Hiç bir şey için hayıflanmayınız, acımayınız emeklerinize, basitçe bırakınız gitsinler. Hepsinin arkasında bizleri eski paradigmaya bağlayan korkularımız bulunmakta ve illuzyonu sürdürmektedir.
Hiçbirisine tamah etmeyiniz.
Bazen bir An gelir insanın kendisini de bağışlaması gerekir. Kendinizi sonsuza kadar bağışlayınız. Ve seviniz.
Seviniz ki içinizdeki “O” yücelsin ve görünüşe çıksın.
Hasat mevsimidir. Varlığınızın hayrı için; Kendi kendinizi hasat ediniz.
KENDİSİNE HAYRI OLMAYAN İnsanın hiç kimseye “hayrı” OL’amaz.

Bütün Alemlerde ve Evrenlerde Birtanecik ve yeğane OL’duğunuzu unutmayınız.

Artık hazırsınız. Yürüdüğünüz yoldaki bütün bilgiler her varlığın Tekbaşına kaldığı şu An’larda kullanmak içindi.
Rüzgarlar daha da şiddetlenecek, fırtınalar daha da çoğalacak, kaoslar dört bir yanımızda baş döndürücü bir hızla dönecek.
Bu An’larda hangi enerji çalışmasını yapacaksınız, O’ndan, kendinizden başka kime sığınacaksınız. Kime kayıtlanacak, kime kurtarması için yalvaracaksınız.
Her insan, her Alem, her Evren; Yücesinden, meleğine, toz zerresinden iblisine kadar kendi geçişini yapıyor olacak.
El elde baş başta olacak.
Sadece ve basitçe “Siz” “Tekbaşına” olacaksınız. Elimizi kaosun üzerine ve karanlığa salladığımızda hiçbir şey çekip gitmeyecek.Yok olmayacak. İnsan gibi dünya toprağında olmanın gereği neyse onu yerine getireceğiz. Sevgiyle şefkatle yaşamın dünya toprağında “Gerçek Çiçeğini” açmasına kol kanat gereceğiz ve Şimdi Burada Sevgi Eyleminde ve merkezimizde duracağız.

Son kez Güzel Varlığınızın hatırına sevgiyle hatırlatıyor ve yansıyorum.
Bir yerde kayıtlanmak var ise birileri sizi bir yere kayıtlıyorsa biliniz ki ilahi gücünüz ve Varoluşa “İnsan” gibi çıkma hakkınız elinizden alınıyor.

Sizi kayıtlayan, kodlayan, enerjilere bağımlı hale getiren her ne ve kim ise; gücünüze ve sizin içinizde, düşünüzde gerçek olarak üretilmeye ihtiyacı var demektir. Yani var olmak için ihtiyaç hissetmekte demektir.
Her Alemin (+,-) Yüceleri vardır.
(+)Alemin Yücelerinin dünyaya inmeleri gerekmez. Adı üstünde Alemin Efendileridir. Ve onlar sadece bizimle birlikte Alemlerde birlikte yürürler. Varlıklarını fark etmezsiniz bile.
(-)Alemin Yüceleri yeryüzüne inerler ve insanlığın DNA si ile oynayıp kodlarlar. Ruhlarda kayıt yaparlar teknolojilerini kullanarak. İnsanı sanrılar içinde bırakırlar.
Her Alemin karanlığı, nefsi kendinedir. Yüce OL’AN kayıt peşinde kodlama peşinde koşmaz. Derdinde ise hiç olmaz. Dünyaya inmez. Dünyada bütünlük aramaz. Bütünlenmeye çalışmaz. Zaten tam ve bütündür.

Kayıt derdinde kod derdinde olan yüce Dünyaya inerse ve dünyada kayıt yapmaya etki alanını ve enerji alanını genişletmeye çalışıyorsa bu o yücenin kendi kendine yetemediğini, ihtiyaç içinde olduğunu gösterir. İhtiyaç içinde olan zararsız olamaz. İhtiyaç içinde olan zarar verme kapasitesinde olan ve ihtiyacından dolayı gücü eline geçirmeye çalışandır.
Ve kayıt ve kod derdinde olan yüce dünyaya inerse veya insanla birleşmeye çalışırsa İnsanoğlunu da dünyadan indirir.

İnsan yeter ki “İNSAN” olduğunu bilsin başka hiçbir şeye ihtiyacı yoktur.
Ne kayıta ne kurtarılmaya ne tapmaya ve de tapınılmaya.
Ruh manyetizasyonunu ( Ben Varlığını) gerçekleştirme yolunda olan bir varlığın O’na ve kendisine iman etmekten başka hiç bir şeye bir yere ait olmaya veya kayıtlanmaya ihtiyacı yoktur.
Kayıtlanmak, bütünlüğe katılmak (terimler ve oyunları) tamamen zihnin, Ruhsal dünyayı da kendi paradigmasıyla görüp aklı-sıra bütünlemeye düzenlemeye ve anlamaya, dolayısıyla Tanrıcılık ve Birlik oyunu oynamaya çalışmasından ve birilerine “yem” olmasından başka bir şey değildir.

Her varlık Tek ve Bütündür. Bir başkası veya başka oluşum tarafından bütünlenmeye tamamlanmaya ihtiyacı yoktur.
Mesele işbirliği birlikte hareket ve yansıma ise tamamdır. Her varlığın bütün ve tam olduğu yerde zaten Bir’lik bilinci kendiliğinden oluşan Bütünlenme Yasasıyla işlerlik kazanır.

Kayıtlanmak Bütün Ol’mak demek değildir.
Siz bütünlenmeye katılamazsınız.
Siz tam ve bütün olduğunuzda Bütünlük Yasası kendiliğinden işlemeye başlar Bir ve Bütün OL’ursunuz.
“Kendi” “kendinizle” Bir ve Bütün OL’ursunuz.

Bütünlük oluşturmak için yapabileceğiniz hiçbir şey, hiçbir kayıt yoktur.
Tek yapmanız gereken Kendi içinizde tam ve Bütün Ol’manızdır. Gerisi kendiliğinden oluşacaktır.

Evrensel Yasalar OL’uş haline göre kendiliğinden devreye girerler.
Zihin ve zihnin taşıdığını sandığı hiçbir bilgi bu yasaları hareket geçiremez.
Evrensel Yasaları hareket geçiren “Kalbin” “Gönül Dergahınızdaki Ben’in” (eğer gönül dergahındaki Ben OL’muşsanız sizin) elinizdedir.

Çünkü Evrensel Yasaları hareket geçirmek için belirli bir güç uygulamak gerekir.
Güç bildiğimiz anlamda ne dünyasal ne zihinsel ne de başka bir şeydir.
Evrensel yasaların tanıdığı bir tek güç vardır Sevginin Gücüdür.
Siz ne kadar sevgiyseniz o kadar kendinizsinizdir.
O kadar Koşulsuz Zarasız ve İhtiyaçsız.

Ve frekansınız buna bağlı olarak yüksektir. Bu frekans (Sevginin Gücü) Evrenin fonudur. Temelidir. Ve Evrensel Yasalar varoluşsal yasalardır. Varlığı görünüşe çıkaran yasalardır.
Bu nedenle ne kadar sevginin gücünü olduğunuza göre harekete geçerler.
Ve size kendilerini bilinir ve anlaşılır kılarlar. Ki siz yasalar ile Bütünün hayrı doğrultusunda bilinçli olarak yüreğinizdekileri yaratabilesiniz diye.

Çünkü Siz Gönül Dergahındaysanız, Gönül dergahındaki “Ben” iseniz; O ve siz Bir’sinizdir.
Evrensel Yasalar için “Kendisi” OL’AN “O”nun hatırı ve sizin hatırınız, arzunuz nedeniniz Bir’dir. Aşkın ve sevginin tıpkı Bir’liğinizdeki gibi fiziksel Alemde de görünüşe çıkmasıdır.
Dünyada cenneti yaratmaktır.
“Kendisi” cennettir.
“Kendisinden” Gönül dergahından başka bir yerde cenneti arayan, başka hiç bir yerde cenneti göremez bulamaz.
Cehennem; “Kendinden”, Varlığının “Nedeninden” “O’ndan” bihaber olmaktır.
Gerçekten de tam bir cehennemdir. Tıpkı şu An’da dünyada insanoğluna olmakta OL’AN gibidir.
Kendinden bihaber OL’mak; Şimdi Burada korkuda, endişede, sefillikte, yoksullukta, acizlikte, ikilikte, yargıda, yalanda, ihanette, acıda, kederde, cehalette, karanlıkta kalmak ve karanlığı çoğaltmaktır. Ve çoğalmasına vesile olmaktır.

İnsanoğlunun yüreğine açılan bütün karanlık kapıların kapatılması İnsanoğlunun hayrınadır. Karanlık kapıların kapatılması sizi korkutan, Ruhunuzu inciten ve sizi sevgiden ayrı tutan her şeyi istisnasız yaşamlarınızdan sevgiyle salıvermenizdir.
Halen aydınlanmaya, halen arınmaya, halen enerjilere uyumlanmaya çalışıyorsanız biliniz ki “Kendinizden” ayrısınız. Ayrı olduğunuz illuzyonundasınız. Helen “kendiniz” ile siz arasında mesafe var.
“Kendiniz” ile sizin aranızda, mesafe varsa halen arayış içindeyseniz aranıza karanlık kapılardan çok şey sızar ve sizi gelmekte OL’An yeni enerji akımlarında ve momentte kaosun içine savurur.

An’da yaratım başlamıştır. Ama dünyaya ve gönüllerimize açılan karanlık kapılarda henüz kapatılamamıştır. Çünkü “kendini” hatırlayışların yoğunlaştığı An’larda hatırlayışla beraber, hatırlayışın diğer yüzünde yapışık ikizi OL’An “atalet” de birlikte gelmektedir yeryüzüne. Bu kaçınılmazdır. Atalet karanlığın kapılarını sonsuza kadar kapatmanıza engel olmaktadır.
Yapılması gereken Olmakta OL’Ana teslimiyet , sevgiyle salıverme, dengelenme ve bilgiyle ve sevgiyle An’da eyleme geçmektir.
Eylemsiz teslimiyet atalettir.
Teslimiyette evrendeki her şey gibi paradoksladır. Şimdi Burada dünyada Olmakta OL’An savaş zülüm acı sefillik, cahillik ve acizliktir. Aynı zamanda Şimdi Burada Olmakta OL’An yeni barışın huzurun sevginin aşkın dünyasıdır . İkisi de görünüştür.
İlk Görünüş (Sefilliğin acizliğin dünyası) gitmekte OL’Andır. Vardır illuzyondur.
Sizlerin korkularınızla acılarınızla ve bunları her An’da seçmenizle ve ataletinizle kendini var kılmaya devam etmektedir.

İkinci Görünüş (barışın sevginin dünyası) gelmekte OL’Andır. Vardır ve “Gerçektir.” Yüreğinizi korkusuzca gerçek kılmanızla ve An’da ne kadar yüreğinizde yaşadığınız ve bunun için eyleme geçme iradenizle bağlantılı olarak gerçek OL’maktadır.

Dengede Teslimiyet yargılamadan OL’Anı kabul etmek ve odağımızı kötüden çekip iyiyi sevgiyi ışığı içimizde çoğaltarak An’da eyleme geçmek ve ışığı yeryüzüne fiziksel eylemle ve tüm boyutlardaki merkezlenmemizle yeryüzüne işlemektir. Sevgiyle “Eylemin Kendisi” OL’maktır.

İnsanoğlu dünya sisteminden ve fiziksel Alemden sağ selamet Efendi olarak çikabildiğinde; Alemleri seyreyleyecek ve hatırlamadığımız sonsuz zamanlar boyunca insanoğlunun kaydını tuta tuta gücünü emenlerin ve Evrenleri de karıştıranların defterini sonsuz kadar, Aşkın ve Sevginin hatırı için sevgiyle, aşkla bilgiyle ve bilgeliğiyle “dürecek” olandır.

Yeter ki “Ne” OL’duğuna UYANSIN.

Kadim Dost; ayırt etme yeteneğinden, yüreğinden başka hiç bir şeye ve hiçbir kimseye inanma ve güvenme.
Hatırla; Evrende tek güvence ve sonsuzluğa çıkan “Yol”; “Kendini” hatırlamaktır ve bilmektir.

Üzme, yorma Ruhunu; bırak gitsin hepsini, hiçbirisi bize ait değildi, Biz OL’An Şimdi Burada.

Bilgiyle ve Sevgiyle
Yazan Nilgün Nart
25.03.2008 / İstanbul